[Quanzhi ShortFic][AU: Rongyao GO] Weicao GO!

 

“Weicao GO!”

 

Quanzhigaoshou (เทพยุทธ์เซียน Glory/The King’s Avatar/Master of Skill) AU Short Fan-fiction
Pairing: 王柔 หวังโหรว (หวังเจี๋ยซีxถังโหรว)
Alternative Universe: Rongyao GO (Pokémon GO gamer paro.)

 

**Warning**
– แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้มาจากจินตนาการ (มโน) ของผู้แต่งแฟนฟิคชั่นทั้งสิ้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับนิยายต้นฉบับแต่อย่างใด
– แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นนิยายกึ่ง AU (Alternative Universe – โลกสมมุติ) สมมุติว่ามีเกมโปเกมอนโกในโลกของฉวนจื๋อเกาโส่วนะคะ เพราะฉะนั้นจึงอาจเป็นโลกคนละใบกับในนิยายต้นฉบับ หลายสิ่งที่ปรากฏในแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับนิยายต้นฉบับแต่อย่างใด
– อิงระบบเกม และเนื้อหาสาระ (?) ส่วนใหญ่จากโปเกมอนโกค่ะ หากไม่ชอบเกมนี้ หรือไม่นิยมครอสโอเวอร์กับเกมอื่น กรุณาหลีกเลี่ยงค่ะ
– แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นคู่ “หวังเจี๋ยซี x ถังโหรว” นะคะ ใครที่ไม่ชอบคู่ชาย-หญิง กรุณาหลีกเลี่ยงค่ะ

 

(1)

ตั้งแต่เกมโทรศัพท์มือถือเกมใหม่ล่าสุดเกมนั้นเปิดให้บริการในแผ่นดินใหญ่ ก็ดูเหมือนว่าจะได้รับความนิยมไปทั่วทุกหัวระแหงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในหมู่นักเล่นเกม ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักเกมนี้มาก่อน อย่างน้อยก็ต้องแบ่งความสนใจจากเกมที่เล่นอยู่มาลองของใหม่กันสักนิดสักหน่อย เรียกได้ว่ามีน้อยคนนักในวงการเกมที่ “จิตแข็ง” พอ ที่จะเมินเฉยต่อปรากฏการณ์มอนสเตอร์บุกเมืองเช่นนี้

ลือกันว่า แม้แต่นักกีฬากลอรี่ระดับมืออาชีพหลายคนยังติดเกมนี้กันงอมแงม ในเว็บบอร์ดของกลอรี่ถึงกับมีคนตั้งข้อสังเกตว่านักกีฬาอีสปอร์ตซึ่งปกติมักเก็บเนื้อเก็บตัว หลังจากมีเกมนี้ พวกเขาก็ปรากฏตัวตามถนนหนทางละแวกสโมสรถี่เป็นพิเศษ

การจะดูว่านักกีฬาคนไหนเข้าสู่วิถีแห่งเทรนเนอร์ไปแล้ว แยกแยะจากลักษณะท่าทางระหว่างการปลีกตัวหนีแฟนคลับและการใช้เวลานอกสโมสร

หากถือมือถือไปวิ่งไป แสดงว่าเขาไม่ยอมพลาดเก็บระยะทางฟักไข่แม้แต่วินาทีเดียว

หากระหว่างเคลื่อนที่เขาแวะเอานิ้วปาดหน้าจอแนวขวางหนึ่งที แสดงว่าเขากำลังสะสมไอเท็มจากเสาเก็บไอเท็มระหว่างทาง

หากเขาลดสปีดการวิ่งลงแล้วเริ่มจิ้มจอทำนิ้วหมุนๆ บนหน้าจอ แสดงว่าเขากำลังควงบอลเตรียมจับมอนสเตอร์ตัวหายาก

หากมีอาการอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้สงสัยเอาไว้ก่อนว่านักกีฬาคนนั้นอาจก้าวเข้าสู่ถนนสายเทรนเนอร์ไปแล้วเก้าในสิบส่วน

หากมีอาการครบทั้งสามอย่าง ให้สงสัยว่านักกีฬาผู้นั้นน่าจะก้าวเข้าสู่ถนนสายเทรนเนอร์เต็มตัวไปแล้วถึงสิบในสิบส่วน

 

 

(2)

แรกเริ่มเดิมที ทางสโมสรเวยเฉ่าไม่ได้มีนโยบายหรือข้อกำหนดใดๆ ต่อเกมนี้เป็นพิเศษ การมาของเกมใหม่ๆ ไม่เคยส่งผลกระทบต่อวงการธุรกิจและการแข่งขันระดับอาชีพของกลอรี่ได้มากนักอยู่แล้ว ใครใคร่เล่น เล่น ขอเพียงไม่รบกวนการทำงานและไม่ทำให้นักกีฬาเสียสมาธิจากการซ้อม ใครจะใช้เวลาพักผ่อนและเวลาส่วนตัวอย่างไร ทางสโมสรไม่เข้าไปควบคุม

แต่ในความเป็นจริงแล้ว นักกีฬาทั้งตัวจริงและตัวสำรองส่วนใหญ่ยังเกรงใจและเกรงกลัวสายตาของกัปตัน กัปตันของพวกเขาเอาจริงเอาจังกับการงานถึงเพียงนี้ แม้พวกเขาอยากเล่น ก็อยากเล่นให้ไกลจากสายตาของกัปตันมากที่สุด หรือเรียกอย่างตรงไปตรงมาว่า “ต้องแอบๆ เล่น”

ในเวลาซ้อมมีกฎห้ามใช้โทรศัพท์มือถืออยู่แล้ว แต่ถึงแม้จะเป็นนอกเวลาซ้อม พวกเขาก็ทำได้มากสุดแค่สบตากันและกันอย่างเข้าอกเข้าใจ สลับกับมองพนักงานแผนกอื่นในสโมสรเดินจับมอนสเตอร์กันตาละห้อย

ตราบเท่าที่กัปตันทีมเวยเฉ่ายังไม่ได้พูดอะไร จะเป็นเวลาพักหรือนอกเวลาพัก ก็ไม่มีนักกีฬาคนไหนกล้ายกมือถือขึ้นมาเล่นเกมใต้สายตาของกัปตัน

 

 

(3)

สถานการณ์คงอยู่เช่นนี้ไม่นาน เพราะทันทีที่ได้ยินข่าวร้อนจากกลุ่มผู้เล่นนักบุกเบิกว่าพิกัดหน้าตึกสโมสรเวยเฉ่าตรงกับพิกัด “ยิม” ซึ่งเป็นสถานที่ภายในเกมที่เปิดให้ผู้เล่นมาท้าชิงยึดครองเป็นเจ้าของได้ ทีมบริหารตลอดจนฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสโมสร ก็เริ่มวางแผนแสวงหาโอกาสจากปรากฏการณ์ตรงหน้าทันที

ไม่ได้มีเพียงแค่ยิม บริเวณต่างๆ ของตึกสโมสร ก็เป็นเสา “โปเกสต็อป” สำหรับเก็บไอเท็มในเกมถึงสามเสาด้วยกัน เสาเหล่านี้มีรูปประกอบในเกมเป็นภาพถ่ายของป้ายไฟ ผ้าแขวน และบิลบอร์ดขนาดมหึมารูปกัปตันหวังเจี๋ยซีที่ประดับอยู่ทั่วตึกสโมสรเวยเฉ่าในโลกจริง แต่ละเสาในเกมก็ถูกตั้งชื่อทำนองว่า “ปะป๊าหวังในชุดแฟชั่นฤดูหนาว” หรือ “ของดีเมือง B” อะไรทำนองนี้

ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นผู้ยื่นเรื่องขอขึ้นทะเบียนให้ภาพถ่ายกัปตันรอบๆ สโมสรเวยเฉ่ากลายมาเป็นสถานที่สำคัญภายในเกมเช่นนี้ และเขามีแรงบันดาลใจหรือแนวคิดเบื้องหลังอะไร ทำไมจึงต้องตั้งชื่อที่มากด้วยศิลป์ขนาดนี้ด้วย

เรื่องนี้จับมือใครดมไม่ได้ ทางกัปตันเองก็ไม่ได้แสดงท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนออกมาแต่อย่างใด

ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ ก็ทำได้แค่คิดหาอยู่ร่วมกับมันอย่างเกิดประโยชน์

“เวยเฉ่าตามฉันมา! ยิมหน้าสโมสรต้องเป็นของเรา”

ว่ากันว่า ในระหว่างการประชุม ก่อนที่ฝ่ายต่างๆ จะได้ข้อสรุปเป็นลายลักษณ์อักษร กัปตันก็ล้มผู้เล่นรายทางที่มายึดยิมหน้าสโมสรไปแล้วสามราย

 

 

(4)

“นี่แหละกัปตันของเรา!”

“สมเป็นกัปตันจริงๆ”

“ยิมเป็นของเราแล้ว ทีนี้วันหยุดยาวก็จะพักได้อย่างสบายใจเสียที ถ้าปล่อยให้คนอื่นมายึดยิมหน้าตึกเวยเฉ่าคงเสียชื่อแย่เลยเนอะ!”

ลูกทีมเวยเฉ่าแปลกประหลาดใจกับท่าทีของกัปตันหลังออกมาจากห้องประชุมเพียงครู่เดียวเท่านั้น อย่างไรเสีย กัปตันก็เป็นบุคคลที่พวกเขาไม่เคยคาดเดาได้อยู่แล้ว จึงไม่มีใครเอะใจว่าทำไมกัปตันของตนจึงมีแอกเคานต์ที่สามารถล้มยิมได้ในทันทีหากไม่ได้เล่นสะสมเลเวลในเกมมาก่อน ส่วนทางกัปตันจะเอะใจหรือไม่ ว่าเพราะเหตุใดพวกเขาจึงมีแอกเคานต์ที่พร้อมเฮโลกดเลือกทีมในเกมไปสนับสนุนกัปตันได้ ข้อนี้ยิ่งไม่มีใครไปคาดคิดถึง

อันที่จริงแล้ว การประชุมครั้งนี้คือการประชุมครั้งสุดท้ายก่อนวันหยุดยาว เนื้อหาสาระส่วนใหญ่ในที่ประชุมยังคงเป็นเรื่องงานและการแข่งขัน สรุปงานที่ผ่านมา เตรียมแผนการล่วงหน้าสำหรับหลังวันหยุด ตลอดจนแจกการบ้านให้นักกีฬาคิดและฝึกซ้อมด้วยตนเองยามว่าง เรื่องแนวทางการปฏิบัติต่อเกมใหม่ เป็นเพียงแค่หัวข้อเล็กๆ ที่ถูกพูดถึงในตอนท้ายเท่านั้น

สิ้นสุดการประชุมที่คล้ายคาบโฮมรูมคาบสุดท้ายก่อนปิดเทอมฤดูร้อนในโรงเรียนมัธยม เป็นสัญญาณว่าวันหยุดยาวที่แท้จริงของสโมสรเวยเฉ่าได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว พนักงานส่วนใหญ่เก็บข้าวเก็บของเตรียมกลับบ้าน แต่อีกส่วน ก็ยังมีบางคนที่เลือกอยู่โยงต่ออีกสักหน่อยในวันหยุดนี้ กัปตันหวังเจี๋ยซีก็เป็นหนึ่งในคนกลุ่มหลัง นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่เพิ่งเปลี่ยนใจจะ “อยู่ต่อ” เพื่อหวังจะได้ “ร่วมมุง” ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ที่มหาเทพเจี๋ยซีและสมาชิกนักกีฬาตัวจริงคนที่ยังเหลือ จะลงสนามต่อสู้ในเกมอื่นนอกจากกลอรี่ดูสักครั้ง

เพียงแต่… มอนสเตอร์ที่เฝ้ายิมของทีมเวยเฉ่าแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังมีคนช่วยกันฝึกซ้อมเพิ่มเลเวลให้ยิมกันอย่างแข็งขัน จนเลเวลตันที่เลเวลสิบตั้งแต่ชั่วโมงแรกที่ได้ยึดครองยิม ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ พวกเขาจะต้องรออีกนานเท่าไหร่จึงจะมีผู้ท้าชิงที่สามารถล้มตำแหน่งหัวหน้ายิมของกัปตันได้?

ยิมเลเวลสิบ หมายถึงมีมอนสเตอร์จากผู้เล่นทีมเดียวกันเฝ้ายิมถึงสิบตัว ผู้ท้าชิงจะต้องเอาชนะมอนสเตอร์ทีละตัว ไล่จากตัวที่ค่าพลังต่อสู้ต่ำที่สุด ไปจนถึงตัวที่มีค่าพลังต่อสู้สูงที่สุดในสิบตัว ซึ่งก็คือมอนสเตอร์ของหัวหน้ายิม เพียงแค่ล้มหัวหน้ายิมได้ยังไม่พอ ผู้ท้าชิงยังต้องต่อสู้เช่นนี้อีกหลายรอบเพื่อลด “ค่าเกียรติภูมิ” ของยิมจนกว่าจะเป็นศูนย์ เมื่อนั้นจึงจะสามารถปลดสิทธิ์ในการครอบครองยิมของเจ้าของเดิมได้ เมื่อยิมกลายเป็นสถานะไร้ผู้ครอบครอง ผู้ท้าชิงจึงจะเข้าครอบครองยิมดังกล่าวเป็นของตนเองได้อย่างแท้จริง

การโค่นล้มยิมเลเวลสิบไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มีเป้าหมายจะครอบครองยิม ย่อมเลือกที่จะไปหายิมเลเวลต่ำอื่นเป็นเป้ารังแกแทนที่จะเสียเวลาไปกับขั้นตอนอันยุ่งยากของยิมเลเวลสูง

ปัญหาตอนนี้คือทีมเวยเฉ่านั้นแกร่งเกินไป หากไม่มีใครคิดจะท้าชิง ก็ย่อมไม่มีโอกาสได้เห็นกัปตันแสดงฝีมือแย่งชิงยิมกลับคืนมาไม่ใช่หรือ?

ทั้งอยากให้ทีมเวยเฉ่าได้ครอบครองยิม ทั้งอยากเห็นพวกกัปตันหวังเจี๋ยซีแสดงฝีมือ ท่ามกลางความรู้สึกที่ผสมปนเปชวนให้รู้สึกผิดนี้ พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าปัญหาคาใจของพวกเขาจะได้รับการแก้ไขอย่างรวดเร็วในชั่วข้ามคืน

 

 

(5)

“กัปตันหวัง! ยิมหน้าตึกของพวกเราโดนยึดแล้ว” เจ้าหน้าที่จากต่างแผนกเอ่ยทักทายเป็นคำรายงานด้วยสีหน้าตื่น

กัปตันหวังเจี๋ยซีแห่งสโมสรเวยเฉ่าที่เพิ่งเดินเข้ามาต้องใช้เวลาหยุดคิดสักพัก กว่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายพูดถึงอะไร เขาร้อง “อ้อ” ออกมาคำหนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมาดู

เกมนี้ระบาดหนักมากจริงๆ แม้กระทั่งคนต่างแผนกที่ดูไม่น่าเกี่ยวข้องกับเกม ก็ยังทักทายเขาด้วยเรื่องในเกมนี้

“พวกเราช่วยกันยึดยิมคืนมาแล้ว มีพนักงานของเรากับคนนอกสีเดียวกันมาช่วยบ้างนิดหน่อย วันหยุดคนน้อย ตอนนี้เลเวลยิมยังไม่ตัน กัปตันก็มาด้วยกันสิ!” เพื่อนร่วมงานคนนั้นเอ่ยชวน

เสียมิได้ ยิมที่แข็งแกร่งหน้าตึกสโมสร ขณะนี้มีหน้ามีตาสำคัญพอๆ กับกิจการกิลด์ที่แข็งแกร่งภายในเกม การแสดงความชำนาญทั้งในเกม และนอกเกม …และในเกมอื่น กลายเป็นหน้าที่ของสมาชิกเวยเฉ่าทุกคนต้องช่วยกันทำ

กัปตันหวังเจี๋ยซีบัดนี้เปิดเกมแล้ว พิกัดปัจจุบันของเขาอยู่ในรัศมียิมหน้าตึกสโมสรพอดี เมื่อกดเข้ายิมก็สามารถเลือก “ฝึกซ้อม” เพื่อเพิ่มค่าเกียรติภูมิและเลเวลของยิมทีมเดียวกันได้ทันที

เมื่อเห็นว่าคู่สนทนากำลังจะใช้คำสั่งฝึกซ้อม แม้การฝึกซ้อมในยิมทีมเดียวกันจะไม่ใช่การต่อสู้จริงๆ แบบเดียวกับตอนสู้รบแย่งชิงยิมกับทีมอื่น แต่สำหรับคนในด้วยกันที่รู้ถึงฝีมือการควบคุมอันลือเลื่องของกัปตันคนนี้ในเกมกลอรี่ เมื่อเจ้าตัวจะมาปฏิบัติการให้ดูตรงหน้า แม้จะเป็นเกมใหม่ แม้จะไม่ใช่การต่อสู้จริง ก็นับว่าน่าดูเพียงพอแล้ว

“กัปตันหวังจะสู้แล้ว!”

“สู้อะไร สู้อะไร โดนยึดยิมอีกแล้วเหรอ”

“ไม่สิ ไม่ใช่สู้ เขาเรียกอะไรนะ? ฝึกซ้อมเพิ่มเลเวลยิม!”

“เหยด มีตัวของฉันเฝ้ายิมอยู่ด้วยนี่! กัปตันครับ ขอมุงหน่อยได้ไหม!?”

กัปตันหวังเจี๋ยซีเริ่มเกมในโหมดฝึกซ้อมแล้ว กำลังใช้สมาธิไปกับการต่อสู้ จึงไม่ได้ตอบคำถาม ในทีแรกทุกคนต่างเกรงกลัว แต่เมื่อเห็นคนที่เริ่มต้นชวนกัปตันก่อนกำลังชมการปฏิบัติการของกัปตันอย่างใกล้ชิดด้วยสายตาเป็นประกายระยิบระยับ คนที่เหลือจึงรู้สึกอดรนทนไม่ได้ ต้องเนียนชะเง้อมุงตาม ถือว่าได้มองนิดมองหน่อยก็ยังดี

เพิ่มจากหนึ่งคนเป็นสองคน สองคนเป็นสี่คน จนในที่สุดก็กลายเป็นล้อมหน้าล้อมหลังกันเข้ามาดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือของกัปตัน

ระบบการต่อสู้ของเกมนี้เรียบง่ายมากเมื่อเทียบกับกลอรี่ มีแค่ท่าเล็ก ท่าใหญ่ และหลบหลีก สามตัวเลือกเท่านั้น หากไม่นับค่าพลังต่อสู้ของตัวมอนสเตอร์และเรื่องการโจมตีที่มีระบบแพ้ธาตุกัน ความได้เปรียบเสียเปรียบที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับจังหวะการกดใช้คำสั่งและความรวดเร็วในการออกคำสั่งของผู้เล่น

มอนสเตอร์ที่กำลังฝึกซ้อมของกัปตันหวังเจี๋ยซีโจมตีมอนสเตอร์เฝ้ายิมด้วยความเร็วสูง สลับกับหลบซ้ายป่ายขวาหลีกเลี่ยงการโจมตีของคู่ต่อสู้อย่างมีจังหวะจะโคน

จังหวะการเล่นของกัปตันลื่นไหลแม่นยำไม่แพ้เครื่องกล ในกรณีที่การขยับของผู้เล่นมีความเสถียรไม่แพ้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ หากค่าพลังต่อสู้ของมอนสเตอร์สองตัวไม่หนีกันมาก ในเกมที่ต้องใช้จังหวะโจมตีและตั้งรับเป็นตัวตัดสิน เพียงแค่ผู้เล่นมีการตัดสินใจที่เหนือกว่า ก็สามารถเอาชนะคอมพิวเตอร์ได้ไม่ยาก

กลุ่มคนที่มุงดูรู้สึกเข้าใจอย่างถ่องแท้ในที่สุด ในสายตาของนักกีฬามืออาชีพ การต่อสู้กับคอมพิวเตอร์ ที่แท้แล้วเป็นเกมเพื่อผ่อนคลายอย่างแท้จริงนี่เอง

กัปตันแห่งทีมเวยเฉ่าเอาชนะตัวละครของผู้เฝ้ายิมจนครบ ยิมหน้าตึกเวยเฉ่าได้รับค่าเกียรติภูมิเป็นค่าตอบแทนความเหนื่อยยาก และเลเวลอัปจนสามารถใส่มอนสเตอร์เพื่อเฝ้ายิมได้เพิ่มอีกหนึ่งตัว กัปตันหวังเจี๋ยซีส่งมอนสเตอร์ที่ค่าพลังต่อสู้สูงที่สุดของตนลงเป็นผู้เฝ้ายิม ด้วยค่าพลังที่สูงที่สุดจากสมาชิกที่เฝ้ายิมอยู่ทั้งหมด ทำให้ได้รับตำแหน่งหัวหน้ายิมทันที

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาอีกที พบว่ามีคนกลุ้มรุมอยู่เต็มไปหมด

“อะแฮ่ม!” กัปตันกระแอมหนึ่งที วงล้อมจึงคลายตัว

เมื่อสบตาเข้ากับกลุ่มคนที่มามุง ทุกคนกลับมองกัปตันด้วยสีหน้าคาดหวังอะไรบางอย่าง หรือว่าบางที อีกฝ่ายอาจอยากได้รับคำแนะนำอะไรสักหน่อย

“เอาเป็นว่า… อย่ามัวแต่เล่นเกมจนลืมงานหลัก หรือลืมกลับไปหาครอบครัวก็แล้วกัน” กัปตันหวังเจี๋ยซีกล่าวให้โอวาทพอเป็นพิธี

คนพวกนี้ไม่ใช่ลูกน้องของเขาโดยตรง แม้จะมีสถานะในแนวระนาบที่เท่ากันหรือต่ำกว่าลูกทีมของเขา แต่ก็ไม่ใช่ผู้รับคำสั่งของกัปตันทีมโดยตรง ถึงจะเป็นถึงกัปตันทีมเวยเฉ่า แต่เขาก็ไม่อาจออกคำสั่งหรือตักเตือนใดๆ ได้ และเพราะเหตุนี้เช่นกัน จึงยังมีพนักงานในสโมสรเวยเฉ่าอีกหลายคนที่ไม่ได้เกรงกลัวกัปตันหวังเจี๋ยซีมากเท่าลูกทีมของเขา เช่นเดียวกับที่มีอีกหลายคนที่รอจังหวะ อยากกระชับความสัมพันธ์กับตัวเอกคนดังของสโมสรมานานแล้ว

นี่คือโอกาส!

“กัปตันหวังครับ รบกวนเซ็นลายเซ็นให้ผมหน่อยได้ไหมครับ!”

พวกเขาไม่ได้อยากได้โอวาทหรือคำแนะนำในการเล่นเกม สิ่งที่พวกเขาอยากได้คือลายเซ็นของกัปตันต่างหาก

 

 

(6)

“วันนี้ยิมโดนยึดตั้งแต่เมื่อไหร่?” หลังจากเซ็นลายเซ็นให้พนักงานที่รอคิวคนสุดท้าย กัปตันหวังเจี๋ยซีก็หันไปเอ่ยถามคนที่เรียกเขาไว้คนแรก

“เอ่อ…น่าจะช่วงเช้ามืดนะครับ เมื่อตอนสักตีสามยังเป็นของพวกเราอยู่ แต่ตอนเช้ามาดูอีกที ยิมก็เปลี่ยนเป็นสีแดงไปแล้ว”

“เช้ามืด… คนพวกนี้เล่นกันหนักหน่วงจริงๆ” กัปตันครุ่นคิด น่ากลัวว่าหากลูกทีมของเขาเป็นแบบนี้บ้าง หลังวันหยุดนี้ไป แต่ละคนกลับมาในสภาพติดเกมใหม่เป็นบ้าเป็นหลัง เขาอาจต้องหามาตรการป้องกันนักกีฬาถูกดึงสมาธิไปจากหน้าที่หลัก

แต่ครั้นจะปล่อยให้ยิมว่างก็ไม่ได้ ตราบเท่าที่เกมนี้ยังฮอตฮิตติดลมบนอยู่ แม้จะเป็นยิมในเกมอื่น แต่ในเมื่อมีพิกัดทับซ้อนในพื้นที่ของสโมสรกลอรี่ ก็ยังถือเป็นหน้าเป็นตาของสโมสรกลอรี่

ซ้ำร้ายในเมือง B ไม่ได้มีสโมสรเวยเฉ่าเป็นสโมสรกลอรี่เพียงแค่สโมสรเดียว โดนคนทั่วไปโนเนมยึดยิมแค่ชั่วครู่ชั่วคราวยังพอทำเนา แต่หากโดนผู้เล่นที่มีชื่อว่ามาจากสโมสรกลอรี่อื่นในเมืองเดียวกันมาเหยียบจมูกถึงถิ่น ยืนผึ่งผายอวดชื่อนักกีฬาทีมของตนบนยิมหน้าสโมสรเวยเฉ่า ย่อมไม่ใช่เรื่องตลกเลย

“กัปตันจะรอสู้กลับไหมครับ?” คนคนนั้นถาม

“ถ้าว่างละก็นะ” คำตอบที่ไม่แสดงเจตนาตอบรับหรือปฏิเสธชัดเจน ประกอบกับสีหน้าที่ยากจะคาดเดาอารมณ์ของกัปตันทีม ทำให้ผู้ถามถึงกับต้องกลืนน้ำลาย

นั่นสินะ กัปตันหวังเจี๋ยซีเป็นใคร แล้วเขาเป็นใคร เพียงแค่กัปตันยอมเล่นเกมให้คนในสโมสรดูและแจกลายเซ็นให้พนักงานทีละคน ก็น่าจะมากพอแล้วไม่ใช่หรือ

กัปตันเสียสละวันหยุดส่วนตัวเพื่อทำงานล่วงเวลา เหตุใดจึงยังชวนให้กัปตันเสียเวลากับพวกเขาเพิ่มต่ออีก คิดๆ ดูแล้วช่างไม่เจียมตัว

 

 

(7)

ตีห้าแล้ว กัปตันหวังเจี๋ยซียังมีเรื่องต้องคิดและสะสางอีกมากมาย

เพราะยังอยู่ในช่วงวันหยุดยาว จึงไม่มีการฝึกซ้อมประจำวันอย่างปกติ ในวันที่ไม่มีตารางซ้อมตอนเช้า เขาจะอยู่จนถึงดึกคนเดียวแบบนี้เสมอ

ก่อนจะเสร็จธุระ กัปตันหวังเจี๋ยซีกดโทรศัพท์เข้าไปเช็กในเกมอีกครั้ง

“หืม?”

ภาพกราฟิกท่าโจมตีต่างๆ ลอยวนอยู่เหนือยิมหน้าสโมสรเวยเฉ่าบนแผนที่ในหน้าจอ เป็นสัญลักษณ์ว่ากำลังเกิดการต่อสู้ขึ้น ค่าเกียรติภูมิของยิมที่ปกติมักเต็มขีดจำกัดของเลเวลสิบ ซึ่งเป็นเลเวลสูงสุดอยู่แทบตลอดเวลา บัดนี้ลดลงจนเหลือเพียงแค่หนึ่งในสี่ของเดิม ซ้ำมอนสเตอร์ที่เฝ้ายิมก็ถูกปลดออกเหลือเพียงครึ่งเดียว

พอกดดูอีกที ค่าเกียรติภูมิก็ลดลงอีกเรื่อยๆ แสดงว่าฝ่ายผู้ท้าชิงเองก็ยังไม่ยอมพอใจอยู่แค่ครึ่งทาง

กัปตันหวังเจี๋ยซีลุกขึ้น เดินออกจากห้องเพื่อย้ายตำแหน่งของตนให้เข้าใกล้พิกัดยิมในเกม

“กัปตันหวัง! คุณก็เห็นเหมือนพวกเราใช่ไหม?” พนักงานที่ยังทำงานล่วงเวลาอยู่กะดึกเห็นเข้าก็ร้องทักทันที

ห้องทำงานบางแผนกยังเปิดไฟสว่างไสว บรรดาสโมสรกลอรี่มีลักษณะเช่นนี้ ไม่เคยมีชั่วโมงไหนที่เงียบเหงาเหมือนๆ กันทุกสโมสร เพราะไม่ว่าอย่างไรก็เป็นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติการภายในเกม กิจกรรมหลายอย่างทำในเวลากลางคืนสะดวกกว่าเวลากลางวัน เช่น ฝ่ายบริหารจัดการทรัพยากรภายในเกม คนพวกนี้หากยังทำงานอยู่ ก็จะทำงานเวลากลางคืน

หากจะมีอะไรแปลกไปกว่าเดิมหน่อย ก็เป็นตรงที่วันหยุดปีนี้สโมสรเวยเฉ่ามีพนักงานสุมหัวกันอยู่ล่วงเวลามากเป็นพิเศษ อีกทั้งดูจะกล้าทักทายกัปตันทีมอย่างสนิทสนมเป็นพิเศษกว่าเดิมด้วย

เวลาตีห้า ไม่ใช่เวลาสำหรับเล่นเกมนอกสถานที่ของคนปกติเลย คนในสโมสรเวยเฉ่ามีข้อตกลงร่วมกันภายในว่า ถึงแม้ในเกมจะมีบางคนเลือกอยู่ทีมสีอื่นด้วยเหตุผลส่วนตัวบ้าง แต่จะมียิมหน้าสโมสรเท่านั้นที่จะไม่แย่งกันเอง ส่วนนอกเหนือจากขอบเขตนี้ไป พวกคุณจะไปตบตีแย่งยิมไหนกันก็เรื่องของคุณ ขอแค่ไม่ให้กระทบงานหลักเป็นพอ

หรืออย่างน้อยที่สุด สมาชิกเวยเฉ่าทุกคนต่างรู้ว่า การแย่งชิงยิมจากป้อมปราการแกร่งของสโมสรตัวเอง เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ ไม่ควรเอาเวลามาเสีย แถมยังเสี่ยงให้เพื่อนมองค้อน มองแรง มองจนตากลับเปล่าๆ

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงค่อนข้างแน่ใจว่าผู้ท้าชิงจะต้องเป็นคนนอกสโมสร

“ดูจากเวลาที่ทำ ค่อนข้างช้า น่าจะมาแค่คนเดียว” สมาชิกสโมสรรายงานเขา

“อาจจะเป็นคนเดียวกับเมื่อวานหรือเปล่า สาวน้อยทีมสีแดงที่มาคนเดียวนั่น” อีกคนพูดกลั้วหัวเราะ

อันที่จริงแล้วการแย่งชิงยิมคืนมานั้นไม่ยากเลย โดยเฉพาะเมื่อฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนน้อยกว่า อย่างไรเสียฝ่ายที่มีจำนวนคนมากกว่าก็ใช้วิธีบุกเข้ารุมพร้อมกันได้

ที่นี่คือยิมหน้าสโมสรเวยเฉ่า อยู่หน้าสโมสรเวยเฉ่าเชียวนะ! เรื่องกำลังพลพวกเขามีเหลือเฟือ นอกจากสิบกว่าคนหลักๆ ที่ได้เฝ้ายิมไปแล้ว ในสโมสรนี้ยังเหลืออีกหลายคนที่เฝ้ารอโอกาสจะได้แสดงฝีมือบ้าง ทุกคนยังฟิตเต็มที่

แต่กัปตันหวังเจี๋ยซีเพียงแค่พยักหน้าทีหนึ่งแล้วไม่ได้ตอบรับอะไรอีก

เขาเดินตรงไปที่หน้าต่างแล้วมองผ่านกระจกลงไปยังลานกว้างหน้าตัวอาคาร

 

 

(8)

“กัปตันลงมือเองแล้ว!”

“จำเป็นต้องลงไปสู้ด้วยตัวเองเลยเหรอ?”

“ไม่รู้สิ มีใครเดาความคิดกัปตันหวังได้เสียที่ไหน”

หลังจากนั้นทุกคนก็ได้เห็นกัปตันหวังเจี๋ยซีปรากฏตัวที่นอกอาคารสโมสร ท่ามกลางอุณหภูมิอันหนาวเหน็บก่อนรุ่งเช้าของวันใหม่จะมาถึง

ต่อหน้าผู้ท้าชิง นอกจากเครื่องป้องกันความหนาวของตนเองแล้ว ในมือของเขามีเสื้อคลุมกันหนาวอีกตัวหนึ่ง

เมื่อเดินเข้าไปถึง ทั้งสองเผชิญหน้ากัน กัปตันก็คลุมเสื้อลงบนไหล่ของหญิงสาวที่ยืนอยู่คนเดียวตรงนั้น

“เมือง B อากาศหนาวเย็นกว่าเมือง H ถ้าคุณไม่ระวัง อาจจะเป็นหวัดเอาได้นะ”

บรรดาขามุงที่มองจากบนตึกไม่ได้ยินว่ากัปตันคุยกับเธอว่าอะไร บนลานกว้างหน้าสโมสรเวยเฉ่า คนที่ได้ยินเสียงต่ำแผ่วเบาของกัปตัน คงมีแต่ตัวเขาเองกับหญิงสาวผู้ท้าชิงจากทีมสีแดงคนนั้น

 

+++
END
01/09/2016

 

Talk Time:

Wang Jiexi used Shadow Cloak!

It’s not very effective…

 

สวัสดีค่า~! เอยูโปเกมอนโกค่า~ ตกใจมั้ย! ตกใจมั้ย! แถมเป็นคู่ BG[1]  ด้วย ตกใจใช่มั้ยล่ะ~

ก็ไม่คิดเหมือนกันนะว่าจะมาลงเรือ BG ในแฟนดอมฉวนจื๋อฯ!

ถังโหรวนี่ พี่หวังบอกว่าดี ย่อมดีอย่างแน่นอน พี่หวังเชื่อในถังโหรว เราก็จะเชื่อตามค่ะ *กำหมัดแน่น* ตอนนี้คู่นี้กลายเป็น OTP ของเราไปแล้วค่ะ ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชอบมากกว่าเชอหลานไปแล้วหรือเปล่า (55555 ทำไมเป็นคนแบบนี้) ชีวิตตอนนี้ก็ยังวนๆ อยู่กับผู้ชายทีม/กิลด์เขียวต่อไป อีกคนที่ชอบมากๆ คือพี่เทียนหนานซิงค่ะ อยากเขียนถึงมากๆ เลย! ที่จริงในบทพูดที่ไม่ได้ระบุชื่อพนักงาน ก็มีวางเอาไว้ว่ามีบางประโยคเป็นคำพูดของพี่เทียนฯ ด้วยล่ะ พอจะเดากันได้รึเปล่าน้า ( ´ ///// ` )

ต้นแบบตึกสโมสรเวยเฉ่าในจินตนาการเอามาจากภาพนี้ → [Link] ที่คุณแป้ง (@kangar00w) ส่งมาให้ดูว์ เป็นภาพจากรีพอร์ตของคนจีนที่ไปงานอีเวนต์ฉวนจื๋อเกาโส่วเฟสติวัล (全职高手嘉年华) ที่เซี่ยงไฮ้มาค่ะ งานนี้เป็นงานที่จัดโดยออฟิเชียล (เจ้าของลิขสิทธิ์ฉวนจื๋อเกาโส่วร่วมกับบริษัทพันธมิตรจัดงานเอง ไม่ใช่อีเวนต์ที่จัดโดยแฟนๆ แบบงานการ์ตูนทั่วไป) ไปดูภาพอื่นๆ ในรีพอร์ตของเขาได้ที่ → [Link]

แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นหนึ่งในสองเรื่องที่เอาไปทำฟรีเปเปอร์ธีม ฉวนจื๋อเกาโส่ว x โปเกมอนโก “Weicao GO” เพื่อแจกในงาน Comic Avenue 3 เมื่อปี 2016 เล่มนี้ค่ะ

ซึ่งตอนนี้ที่เขียนทอล์กอยู่นี้ ก็เป็นปี 2017 แล้ว หนึ่งปีผ่านไป หลังจากรีพรินต์ (และเย็บแม็กเองด้วยมือเปล่า) ไปหนึ่งรอบ ก็เอาฟิคมาลงเน็ตหลังจากแจกฟรีเปเปอร์หมดตามสัญญาแล้วค่ะ (← จริงๆ ยังมีเหลืออีก 5 เล่มนะ แต่คิดว่าคงไม่เอาไปแจกงานต่อไปแล้ว เพราะในเล่มลงวันที่เขียนเสร็จไว้เป็นเมื่อปีที่แล้ว เอาไปแจกข้ามปีข้ามชาติก็จะดูกินพื้นที่เซอร์เคิลเกิ๊น T_T)

อีกเรื่องที่เขียนลงในฟรีเปเปอร์เล่มเดียวกัน ได้แก่ You come, I go เป็นเนื้อเรื่องต่อจากเรื่องนี้ค่ะ

อันที่จริงดูเหมือนว่าเกม Pokémon GO จะมีโอกาสได้เปิดทำการในจีนแผ่นดินใหญ่น้อยมาก เพราะตัวเกมใช้ระบบแผนที่ของกูเกิลแม็ปส์ ซึ่งรัฐบาลจีนกับกูเกิลก็ฮึ่มแฮ่ๆ กัน และถ้าว่ากันตามไทม์ไลน์ในเรื่องออฟิเชียลจริงๆ แล้ว เกมโปเกมอนโกไม่น่าจะเป็นของใหม่ฮอตฮิตในโลกของฉวนจื๋อฯ ได้แล้วอะค่ะ 55555 ก็เอาเป็นว่ามันคือ AU ที่เขียนมันขึ้นมาช่วงที่ติดเกมโปเกมอนโกหนักมาก อย่าไปถืออะไรจริงจังเรื่องไทม์ไลน์เลยนะคะ เดี๋ยวเครียด 5555

ด้วยรัก จากปอยิ้มคนเดิม เพิ่มเติมคือทีมมิสติก

 

 [1] คู่ BG ย่อมาจากคำว่า “Boy & Girl (Love)” หมายถึงคู่ชายหญิง (หรือที่ไทยเรามักเรียกรวมๆ กันว่า NL ที่ย่อมาจาก Normal Love) ทางแฟนดอมจีนเขาจะเรียกผลงานแฟนเมดคู่ชาย-หญิง และหญิง-ชาย แยกออกเป็นสองแบบ ประกอบด้วย BG กับ GB ย่อมาจาก Boy & Girl หรือ Girl & Boy ขึ้นอยู่กับโพสิชันในแพริ่งค่ะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s